İSTİKLAL MARŞI
| Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; |
| Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. |
| O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; |
| O benimdir, o benim milletimindir ancak. |
|
|
|
Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal! |
|
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celal? |
|
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal... |
|
Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal! |
| Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. |
| Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım! |
| Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım. |
| Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım. |
|
|
|
Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, |
|
Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. |
|
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar, |
|
'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar? |
| Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın. |
| Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın. |
| Doğacaktır sana va'dettigi günler hakk'ın... |
| Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın. |
|
|
|
Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı: |
|
Düşün altında binlerce kefensiz yatanı. |
|
Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı: |
|
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı. |
| Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? |
| Şuheda fışkıracak toprağı sıksan, şuheda! |
| Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda, |
| Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda. |
|
|
|
Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli: |
|
Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli. |
|
Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli, |
|
Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli. |
| O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım, |
| Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım, |
| Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım; |
| O zaman yükselerek arsa değer belki başım. |
|
|
|
Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal! |
|
Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal. |
|
Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal: |
|
Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet; |
|
Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal!
|
|
Mehmet Akif Ersoy |