İNSAN OLMASAN

Yücelerde köşkün sarayın olsa,

Bence değeri yok, insan olmasan,

Sayısız servetin, malın bulunsa,

Bence değeri yok insan olmasan.

Daima hedefin atıp ta vursan,

Firavun misali gururlanırsan,

Altına, dolara, marka gömülsen,

Bence değeri yok insan olmasan.

Kul hakkı yemişsen, eğerki sende,

Bir gün sorulacak ulu divanda,

Tonlarca Altının olsada Handa,

Bence değeri yok, insan olmasan.

Ne baharın olur, nede bir yazın,

Hiçbir cemaatte dinlenmez sözün,

Yetimi, fakiri görmezse gözün,

Bence değeri yok, insan olmasan,

Dinimizde yasak, sen ile benlik,

Her şeyin başında gelir insanlık,

Yiğitliğin başı, delikanlılık,

Ama değeri yok, insan olmasan.

Kötü isim alıp Nam salıyorsan,

Namertler içinde pay alıyorsan,

Ta göklere çıkıp, İsa’yı görsen,

Bence değeri yok, insan olmasan.

Âşık Temeliyim, söylenir adım,

İnsanlık hakkında bir destan dedim,

Bilmem dün nasıldım, bugün ne oldum

Bende insan olmam, bunu bilmezsem.

                                                                                  Temel AYDIN

                                                          (Zemevanlı ozan Temeli)

ANASAYFA