KEŞKE GORMASAYDUM BU HALLARUNİ

Seni arzederduk hep gurbet elda,

Seni yâd ederduk tüm sohbetlarda.

Dermandun gonulda sızlayan derda,

Keşke gormasaydum bu hallaruni.

                                               Yıkılmış yapılar sonmiş ocaklar,

                                               Kula donmiş nica nica emeklar.

                                               Maziye gomulmiş tum hatıralar,

                                               Keşke gormasaydum bu hallaruni.

Koyum, bu hallarun yürek yahiyer,

Kimsanun gozinda yaşi dinmiyer.

Goranlar kahrindan verem oliyer.

Keşke gormasaydum bu hallaruni.

                                               Anınla, şanınla boyuk harmandun,

                                               Tulum ila horonun coştuğu yerdun.

                                               Senda, kaderuna boynuni egdun,

                                               Keşke gormasaydum bu hallaruni.

Unikedar garip yapıları yok,

Oginda oturmaya kapilari yok.

Cigerum yaniyer dermanumda yok,

Keşke gormasaydum bu hallaruni.

                                               Guz gelmiş dağlarun devrani donmiş,

                                               Yarabbim; burası ne garip kalmış,

                                               Canum Sulemintam, sana ne olmiş,

                                               Keşke gormasaydum bu hallaruni.

Gümüşoğlu yazdun gena destani,

                   Heç unutmadun doğduğun yeri.

                   Birgun donacaksin elbetta geri,

                   Keşke gormasaydum bu hallaruni.

                                                                           İbrahim GÜMÜŞOĞLU

                                                                                     30.03.2007

ANASAYFA